FTAFutbol. Trening. Analiza.

Miejsce, w którym futbol spotyka się z analizą, treningiem i ciągłym rozwojem.

Górnik - Lech | Jak Zabrzanie odwrócili losy meczu

Mateusz Bennek··2 min czytania
Grafika zapowiadająca analizę taktyczną meczu Górnik Zabrze - Lech Poznań

Rozpędzona Poznańska lokomotywa, stawiła się w Zabrzu by pokonać równie mocno rozpędzone Górnika. Jaki pomysł na te spotkanie miał Mistrz i Wicemistrz z zeszłego sezonu?

Obrona

Górnik w obronie wysokiej był bardzo dobrze przygotowany na otwarcie Lecha w trójce obrońców, gdzie prawy boczny obrońca wędrował na pozycję 8/10, próbując stworzyć przewagę w środkowej strefie boiska. W takim układzie jeden skrzydłowy, środkowy pomocnik oraz napastnik gospodarzy podchodzili wysoko, by stworzyć z obrońcami Lecha sytuację 1 na 1. Jednocześnie Kacper Urbański, który odpowiadał za środkowego obrońcę, skutecznie odcinał podania do „szóstki” rywali, a pozostała dwójka domykała podanie między linie.

Kluczowa była gra 1 na 1 w środkowej strefie – uniemożliwiała ona płynne przejście do ataku przez dogranie do wolnego zawodnika w środku i zmuszała Lecha do gry w bocznych sektorach lub do dalekich zagrań do Ishaka ustawionego tyłem do bramki.

Na klipie poniżej widać, jak Jarosław Kubicki wypycha wyżej Petera Federico do pressingu, by wywrzeć presję na defensorach i ponownie uformować strukturę 4-3-3.


Atak

W trakcie rozegrania akcji od bramki goście nie kwapili się zbytnio, by odebrać piłkę już na 20. metrze – ustawiali się raczej w obronie średniej/wysokiej, skąd dopiero wyprowadzali skok pressingowy. Michal Gašparík świetnie przygotował na to swój zespół, a wracający po kontuzji Jarosław Kubicki idealnie wpisał się w ten plan. „Szóstka” Górnika schodziła jako łącznik defensywny między dwójkę stoperów, boczni obrońcy podchodzili bardzo ofensywnie, tworząc linie podania tak szeroko, jak to możliwe, a skrzydłowi szukali wolnych przestrzeni w bocznych korytarzach między liniami pomocy i obrony, by natychmiast przejść do szybkiego ataku.

W fazie budowania akcji w strefie średniej i wysokiej boczni obrońcy regularnie – w zależności od dynamiki sytuacji – stosowali obiegi od środka lub do zewnątrz. Tworzyło to opcje wsparcia ofensywnego, dawało kolejne warianty kontynuacji i zapewniało większą swobodę zawodnikowi przy piłce.

W drugiej połowie, po roszadach personalnych, kluczową rolę odegrał Erik Prekop (autor dwóch bramek) oraz Sondre Liseth, który zastąpił Paulo Bernardo w roli cofniętego napastnika. Liseth spisał się rewelacyjnie – świetnie utrzymywał piłkę tyłem do bramki i wielokrotnie to on napędzał akcje zabrzan.

Mając z przodu dwóch napastników, Górnik szybciej transportował piłkę w boczne sektory i częściej korzystał z dośrodkowań. Zorganizowanie pressingu przeciwko dwóm tak silnym fizycznie graczom było dla rywali niezwykle trudne – zwłaszcza że obaj potrafią zrobić użytek z wrzutek, a jednocześnie bez wahania wykorzystywali wolne przestrzenie w środku pola do gry tyłem do bramki.

Podsumowanie

Dobra gra w pierwszej połowie oraz jeszcze dojrzalsza i konsekwentna postawa po przerwie przyniosły Górnikowi kolejne zwycięstwo w tym sezonie. Zdecydowanie więcej i lepiej powinien zareagować Niels Frederiksen – szczególnie że gra Lecha nie kleiła się już w pierwszej części spotkania, a po wejściu Lisetha i Prekopa zabrzanie całkowicie zdominowali boiskowe wydarzenia.

Warto dodać, że powtarzalność i jakość stałych fragmentów gry Górnika stoi na tak wysokim poziomie, że żaden rywal w tym sezonie nie znalazł jeszcze recepty na ograniczenie zagrożenia we własnym polu karnym po tego typu stałych fazach gry.

Powiązane wpisy