FTAFutbol. Trening. Analiza.

Miejsce, w którym futbol spotyka się z analizą, treningiem i ciągłym rozwojem.

Górnik - Widzew | Wrócić na zwycięską ścieżkę

Mateusz Bennek··3 min czytania
Grafika zapowiadająca analizę taktyczną meczu Górnik Zabrze - Widzew Łódź

Górnik Zabrze mierzy się w najbliższej kolejce z Widzewem Łódź. Bazując na ostatnim meczu rywala z Wisłą, sprawdzam, jak zbudowana jest obrona i atak Widzewa oraz gdzie Górnik może szukać słabych punktów, żeby wrócić na zwycięską ścieżkę.

Obrona

Widzew organizuje pressing wysoki oparty na indywidualnym doskoku i odpowiedzialności za przeciwnika w systemie 1 na 1. Podczas wznowienia od bramki Wisły zespół prowokuje rozegranie do środkowego obrońcy. Jednocześnie zamyka środek pola, żeby ograniczyć rywalowi możliwość progresji przez centralny sektor i wymusić grę w kierunku, który Widzew kontroluje.

Słabym punktem tej struktury jest domknięcie. Gdy pierwsza linia pressingu zostaje ominięta, między formacjami robią się luki, szczególnie przy linii środkowej. Wisła wykorzystuje je grą do zawodników „9” lub „10”, którzy wbiegają w wolną przestrzeń w centralnej strefie. Po ominięciu pierwszej linii rywal ma łatwą progresję z biegu. Sondre Liseth wydaje się idealnym piłkarzem do takiej gry z takim rywalem.

Dodatkowo środkowi obrońcy Widzewa często doskakują do wolnych zawodników rywala w środkowej strefie, często nieskutecznie — wtedy tworzą się wolne przestrzenie za ich plecami.

Można to dobrze wykorzystać, grając długą piłkę do szeroko i wysoko ustawionego wahadłowego lub bocznego obrońcy. Zmusi to drużynę Widzewa do maksymalnego rozciągnięcia i może sprowokować konflikt w „wyskoku z formacji” np. bocznego obrońcy.

W obronie niskiej Widzew przyjmuje strukturę 5-4-1. Przy takim ustawieniu drużyny z Łodzi wymagana jest wysoka wymienność i intensywność w bocznych sektorach boiska oraz tworzenie przewagi. Na tym klipie Wisła pokazała, jak prosto można złamać taką defensywę.


Atak

Widzew rozpoczyna grę krótko, przez obrońcę w polu karnym. Wisła odpowiada pressingiem opartym na indywidualnym doskoku do odbiorców podania. Kluczową rolę pełni w nim Duarte (nr 10), prawy skrzydłowy, który maksymalnie dobija do środka. Dzięki temu Widzew nie ma przewagi liczebnej ani wolnego zawodnika w centralnej strefie, a rozegranie środkiem jest zablokowane.

Ofensywni zawodnicy Wisły skutecznie odcinają też zagranie wsteczne. Widzew nie ma bezpiecznej opcji w tył i w efekcie wybija piłkę do przodu, na Świderskiego. Napastnik nie jest jednak w stanie samodzielnie utrzymać piłki, więc Wisła szybko ją odzyskuje, a Widzew traci kontrolę nad budowaniem gry. Ważne jest, by „8”/„10” szybko zeszły, by zebrać piłkę.

W strefie średniej Widzew buduje grę w symetrycznym ustawieniu 4-2-3-1. Gdy uda się przejść wyżej, boczni obrońcy włączają się mocniej w rozegranie.


Faza przejściowa

Po stracie piłki i w fazie przejściowej do obrony Widzew ma duży problem z organizacją: w jego grze panuje chaos, co jest okazją do wykorzystania. Powstaje wtedy przestrzeń dla szybkich bocznych skrzydłowych lub dla „9” grającej tyłem do bramki. Widzew po stracie stopniowo się cofa i spowalnia atak rywala, ale robi to zbyt wolno i bez doskoku po odbiór.


Mocne i słabe strony Widzewa

Słabe strony Widzewa — możliwości do wykorzystania:

  • Luki między liniami po ominięciu pierwszej fazy pressingu — bezpośrednia piłka do napastnika lub zawodnika „10” pozwala łatwo progresować w ataku.
  • Nieskuteczne doskoki środkowych obrońców w strefie środkowej — zostawiają przestrzeń za plecami, do wykorzystania długą piłką na wysoko ustawionego bocznego obrońcę lub wahadłowego.
  • Niska wymienność w bloku 5-4-1 — przy odpowiedniej intensywności w bocznych sektorach defensywę można rozciągnąć i złamać.
  • Chaos w fazie przejściowej po stracie piłki — wolna reakcja i brak natychmiastowego doskoku dają czas szybkim skrzydłowym lub napastnikowi granemu tyłem do bramki.

Mocne strony Widzewa:

  • Zorganizowany pressing wysoki oparty na indywidualnym doskoku i odpowiedzialności 1 na 1.
  • Skuteczne odcinanie środka pola, które wymusza grę rywala w pożądanym przez Widzew kierunku.
  • Zdyscyplinowana obrona niska w ustawieniu 5-4-1.

Co powinien wykorzystać Górnik Zabrze?

1. Gra bezpośrednia po ominięciu pressingu. Po przejściu pierwszej linii Widzewa trzeba szybko znaleźć zawodnika między liniami — tam, gdzie robią się luki opisane wyżej.

2. Długa piłka na szeroko ustawionego obrońcę. Wykorzystanie momentów, gdy środkowi obrońcy Widzewa doskakują do przeciwnika i zostawiają przestrzeń za plecami.

3. Cierpliwość i liczba podań przeciwko blokowi niskiemu. Rozciągnięcie 5-4-1 wymaga wymienności pozycji i intensywności w bocznych sektorach, nie pojedynczych dośrodkowań.

4. Szybka gra zaraz po odbiorze. Widzew wolno się organizuje po stracie piłki — to moment na natychmiastowe przejście do ataku, zanim zdąży się cofnąć.

Na co Górnik musi uważać:

  • Indywidualny pressing Widzewa — unikanie prostych strat przy budowaniu od bramkarza i obrońców.
  • Kontrolowane rozegranie pod pressingiem — szybkie oddanie piłki, zanim zostanie odebrana w newralgicznych strefach.
  • Dyscyplina defensywna Widzewa w bloku niskim — cierpliwość zamiast pojedynczych, łatwych do odczytania dośrodkowań.

Powiązane wpisy